Ο πολιτικός Ιωάννης Μεταξάς στο βιβλίο Ιστορίας Γ’ Λυκείου

Τι λέει:
Σχολικό βιβλίο, λεζάντα στη φωτογραφία του Μεταξά (σελ. 107)

Ο Ιωάννης Μεταξάς (1871­1941) επέβαλε δικτατορικό καθεστώς την 4η Αυγούστου του 1936, επηρεασμένος από τα φασιστικό καθεστώτα και με τη συναίνεση του Βασιλιά Γεωργίου του Β’. Σε διεθνές επίπεδο, προσέδεσε την Ελλάδα στο άρμα της φιλοαγγλικής επιρροής και ηγήθηκε της ελληνικής αντίστασης στην ιταλική εισβολή έως το θάνατό του, τον Ιανουάριο του 1941.

Σχολικό βιβλίο, αφήγηση (σελ. 119)
Ο Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε την ιταμή αξίωση: η Ελλάδα θα υπεράσπιζε, έστω και με τα όπλα, τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η αντίδραση του Έλληνα πρωθυπουργού θα συνοψιστεί έκτοτε στη λέξη «Όχι».

Σχολικό βιβλίο, πηγή (σελ. 118-119)
η αφήγηση του Γκράτσι για την επίδοση του τελεσιγράφου ( … Ο φρουρός άρχισε να χτυπά ένα ηλεκτρικό κουδούνι … επιτέλους το κουδούνισμα ξύπνησε τον ίδιο τον Μεταξά… Ο Μεταξάς είχε φορέσει μία σκούρη μάλλινη ρόμπα, από το γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νυχτικό … Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά … έβλεπα τα μάτια να βουρκώνουν …)
Εμανουέλε Γκράτσι, Η αρχή του τέλους, Εστία, σελ. 284-285)

Τι δε λέει:

1. Ο Μεταξάς σ’ όλη τη διάρκεια της στρατιωτικής και πολιτικής του σταδιοδρομίας ήταν οπαδός αυταρχικών μεθόδων και συστημάτων, ότι η απέχθειά του προς τη Δημοκρατία ενισχύθηκε με τη θητεία του στον κοινοβουλευτισμό. (Ιστορία Ελληνικού Έθνους, ΙΕ, σελ.380)

2. Κατ’ ουσίαν υπήρξε ένας τυχοδιώκτης. Αφοσιώνεται στον Κωνσταντίνο του οποίου τις ικανότητες δεν εκτιμά. Γίνεται υπασπιστής του Βενιζέλου, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών, προς τον οποίο όμως έχει δυσπιστία. Φτάνει ως την Αρχηγία του Επιτελείου το 1915. Δημιουργεί το παραστρατιωτικό σώμα των Επίστρατων (1916) και συγκρούεται με το Βενιζέλο. Μετά την απομάκρυνση του Κωνσταντίνου από τους συμμάχους, τον Ιούνιο 1917 μαζί με άλλους επίλεκτους φιλοβασιλικούς εξορίζεται στην Κορσική. Καταδικάζεται σε θάνατο για τη συμμετοχή του στα γεγονότα του Νοεμβρίου 1916. Επιστρέφει στην Αθήνα μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές Νοεμβρίου 1920. Παραγκωνίζεται από το Δ. Γούναρη. Διαφωνεί με τη Μικρασιατική εκστρατεία και αφοσιώνεται στην πολιτική. Συμμετέχει στο κίνημα 1923 και μετά την αποτυχία του καταδικάζεται για δεύτερη φορά σε θάνατο. Το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων συμμετέχει στην Οικουμενική Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη και το Δεκέμβρη 1926 ο Μεταξάς γίνεται υπουργός Συγκοινωνιών. Συνάπτει μεγάλες συμβάσεις για τις οποίες αμφισβητείται η ανιδιοτέλειά του (Το 1927 φτιάχνει και καινούργιο σπίτι). Συμμετέχει σε κυβέρνηση Συνασπισμού. Συνεργάζεται με τον στρατηγό Πλαστήρα. Στις εκλογές Αυγούστου 1928 νικά ο Βενιζέλος ενώ ο Μεταξάς ηττάται και προσωπικά στην Κεφαλλονιά, αποφασίζει να εγκαταλείψει την πολιτική. Το 1931 ο Βενιζέλος τον απαλλάσσει από τις κατηγορίες για το διάστημα που υπήρξε υπουργός Συγκοινωνιών. Το 1932 συμμετέχει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, στρέφεται προσωπικά εναντίον του Ελ. Βενιζέλου. Το 1934 συμφωνεί με το Βενιζέλο για την υπογραφή του βαλκανικού συμφώνου. Πίσω από τις πλάτες του Π. Τσαλδάρη Μεταξάς και Κονδύλης δυσπιστώντας μεταξύ τους σχεδιάζουν δικτατορία. Συμμετέχει στην καταστολή του κινήματος 1ης Μαρτίου 1935. 25 Νοεμβρίου 1935 επιστρέφει ο Γεώργιος που δέχεται και παρασημοφορεί το Μεταξά. Ιανουάριος 1936, πεθαίνει ο Κονδύλης, Μάρτιος 1936, πεθαίνει ο Βενιζέλος – ο Μεταξάς είναι αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Δεμερτζή και Υπουργός Στρατιωτικών. Απρίλιος 1936, πεθαίνει ο Δεμερτζής και ο Μεταξάς γίνεται πρωθυπουργός. Μάϊος 1936, πεθαίνει ο Τσαλδάρης. Αιματηρά γεγονότα στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις όπως ο Βόλος. Προκήρυξη πανελλαδικής απεργίας για 5 Αυγούστου 1936. 4 Αυγούστου 1936, Βασιλικά Διατάγματα α) «περί διαλύσεως της Γ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων» και β) περί αναστολής των διατάξεων των άρθρων 5, 6, 10, 11, 12, 14, 20, και 95 του Συντάγματος καθ’ όλην την χώραν».
(Επιλογή από το βιογραφικό σημείωμα του Χρ. Χρηστίδη στην έκδοση των ημερολογίων του Ιωάννη Μεταξά.)

3. Ο Μεταξάς, όταν κλήθηκε ως στρατιωτικός να πάει στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, αρνήθηκε επειδή έκρινε ότι η εκστρατεία θα οδηγούσε στην καταστροφή! Προφανώς 20 χρόνια μετά δεν είχε πρόβλημα να ηγηθεί ενός πολέμου στον οποίο δε συμμετείχε και δεν υπήρχε κίνδυνος να σκοτωθεί ο ίδιος.

4. Και ένα ανέκδοτο: θαυμάζουμε τον Μεταξά που είπε το «όχι» γιατί είναι ο μόνος που ήθελε να πει «ναι».

Συμπέρασμα: Μάλλον επιχειρείται μονόπλευρη παρουσίαση και εξωραϊσμός του Μεταξά και της δικτατορίας του. Η ιστορία ξαναγράφεται επιλεκτικά για να υπηρετήσει νέες σκοπιμότητες. Το βιβλίο θα μπορούσε να είναι συνοπτικότερο και πληρέστερο.

Μπορείτε να βρείτε το σχολικό βιβλίο στο site του παιδαγωγικού ινστιτούτου. http://www.pi-schools.gr/lessons/history/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://istoria3.blogspot.gr/2007/12/blog-post_19.html

Advertisements

Τα άπλυτα της Χρυσής Αυγής

Πρόκειται για ηχητικό απόσπασμα από μία ακόμη τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Γιάννη Λαγού και του Σωτήρη Δεβελέκου. Ομολογούν μέχρι και βιασμό κοριτσιού στα γραφεία τους στη Σπάρτη που συγκαλύφθηκε, ενώ στρέφουν τα βέλη τους και κατά του κονφερανσιέ Κασιδιάρη και του μ…κα Παππά.

Τι λένε για το βιασμό στη Σπάρτη
Σημεία και τέρατα για το εσωτερικό της φασιστικής οργάνωσης αποκαλύπτονται μέσα από τους διαλόγους Λαγού – Δεβελέκου, δύο χρυσαυγιτών που έχουν απευθείας πρόσβαση στον Νίκο Μιχαλολιάκο και απόλυτη γνώση για το εσωτερικό της ναζιστικής οργάνωσης.
Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο από τις πληροφορίες που ανταλλάσσουν στο επίμαχο τηλεφώνημα, αλλά κυρίως από το γεγονός ότι ο ένας πριν γίνει βουλευτής Β’ Πειραιά ήταν οδηγός και ασφάλεια του αρχηγού και ο άλλος τον διαδέχθηκε όταν ο Γ. Λαγός αναβαθμίστηκε.
Το ντοκουμέντο περιλαμβάνεται στην ογκωδέστατη δικογραφία κατά της ΧΑ και φέρεται να πραγματοποιήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2013. Τα όσα μνημονεύονται στο τηλεφώνημα, το οποίο έγινε πριν από τη δολοφονία Φύσσα και την επίθεση στα μέλη του ΠΑΜΕ, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως η «πλήρης ομολογία Λαγού» για τα δύο πρόσωπα του φασιστικού μορφώματος: το εγκληματικό και το «κοινοβουλευτικό».
Ολα όσα προσπαθούσε να κρύψει όλον αυτό τον καιρό η Χρυσή Αυγή, μιλώντας για συκοφάντες, πολιτικές διώξεις, ψευδομάρτυρες, παπαγαλάκια και κατά φαντασίαν μέλη της, τα αποκαλύπτουν αυτήν τη φορά δύο χρυσαυγίτες που ο Ν. Μιχαλολιάκος έχει στηρίξει όσο λίγους: ο Γ. Λαγός, με τον οποίο μοιράζεται το κελί στις φυλακές Κορυδαλλού και τον έχει στο πλευρό του ως άτομο της απολύτου εμπιστοσύνης του για πάρα πολλά χρόνια, και ο Σ. Δεβελέκος, που είναι ο «εξ απορρήτων» του, εκείνος που -και ως οδηγός- είναι παρών σε διάφορες συναντήσεις και «επισκέψεις».
Η «ομολογία Λαγού» περιλαμβάνει βολέματα πρωτοξάδερφων από τον Μιχαλολιάκο, χαρακτηρισμούς όπως «λαμόγια χρυσαυγίτες», απόψεις για παρακμή της οργάνωσης μετά την είσοδο στη Βουλή, αλλά και προκλητική χρήση προνομίων από τους εκλεγμένους. «Γυρνάνε με κάτι αμάξια πολυτελείας… Φαντάσου να αναλάβουνε και κανένα πόστο», καρφώνει τους συναγωνιστές του ο Λαγός για να συνεχίσει: «Αηδίασα μ’ αυτά που βλέπω. Τι λαμόγια είναι αυτά που έχουμε μπλέξει, ρε;». Και ο Δεβελέκος, ο «έμπιστος» του αρχηγού, στρέφεται σε αυτό το σημείο εναντίον του μέντορά του και λέει οργισμένα: «Αφού βάλαμε ξαδέλφια, πρωτοξάδελφα αριστερά-δεξιά…», επιβεβαιώνοντας τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του «Εθνους της Κυριακής».
Οι επιθέσεις Δεβελέκου – Λαγού στρέφονται και κατά του Η. Κασιδιάρη, του Χρ. Παππά και άλλων μελών της οργάνωσης, που αναφέρονται ως «λαμόγια της Χρυσής Αυγής» που μόλις δουν κάμερες «βγαίνουν σαν τα σαλιγκάρια με τη βροχή». Μάλιστα, ο υπόδικος βουλευτής δηλώνει ότι όταν πάει στη Βουλή αισθάνεται περισσότερο «αηδιασμένος από τους δικούς του και μετά για τους υπόλοιπους».
«Προφητική» αναφορά
Εννέα μέρες πριν από τη δολοφονία Φύσσα, ο Σ. Δεβελέκος αποδεικνύεται «προφητικός», καθώς αναφέρει στον Λαγό ότι ο «σκληρός σκληρός πυρήνας, είναι όλοι συφιλιασμένοι και θα γίνει χοντρή μαλ…α».
Σοκ προκαλεί και η ομολογία των δύο συνομιλητών ότι είχαν μάθει για περιστατικό βιασμού ενός κοριτσιού στα γραφεία τους στη Σπάρτη ο οποίος συγκαλύφθηκε από τα τοπικά στελέχη, που έριξαν την ευθύνη στο θύμα με τη δικαιολογία «να μην άνοιγε τα πόδια της»!
Ο Γ. Λαγός είναι για ακόμη μία φορά ο άνθρωπος που «καίει» προσωπικά τον Ν. Μιχαλολιάκο και τη Χρυσή Αυγή, αφού εμπλέκεται άμεσα σε κρίσιμες ποινικές υποθέσεις: δολοφονία Φύσσα, επίθεση στο ΠΑΜΕ, επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, χτύπημα στο στέκι «Συνεργείο» και επίθεση σε πρώην μέλος της ΧΑ στον Μελιγαλά. Επίσης, το «Εθνος» είχε αποκαλύψει ότι ο Λαγός είχε ενημερώσει στο κινητό του τον Μιχαλολιάκο τη βραδιά που δολοφονήθηκε ο Φύσσας, στοιχείο που φέρνει τον αρχηγό της ΧΑ άμεσα εμπλεκόμενο στη δολοφονική επίθεση στο Κερατσίνι.
Περαιτέρω στήριξη του Ν. Μιχαλολιάκου στον Γ. Λαγό σημαίνει αυτόματα και παραδοχή του πρώτου ότι είχε απόλυτη γνώση για όλες τις καταγγελλόμενες εγκληματικές ενέργειες από τη ΧΑ, αλλά και ότι πράγματι ενστερνίζεται την άποψη πως η οργάνωση αποτελείται από λαμόγια.

Μαρία Ψαρά – Λευτέρης Μπιντέλας

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ethnos.gr/